Sl. daga hefur vopnfirðingum boðist þungbúið veður og miðað við árstíma lágt hitastig. Oft er það sem maður leyfir sér að hallmæla ofankomunni, sumar sem vetur, vitandi vits að án þessa væri ekki búandi í landinu.

Ísland er í þeirri öfundverðu stöðu að eiga stærsta forðabúr fersks vatns í Evrópu allri, sem telja verður auðlind án samanburðar – t. a. m. er forðabúrið 554 sinnum stærra en Danmerkur, 554 þúsund tonn af vatni á mann gegn 1000 í Danmörku! Þessi forréttindi, að eiga aðgengi að því sem næst takmarkalausu ómenguðu vatni, setur landið í algjöra sérstöðu en við gleymum býsna oft hver sú auðlegð er sem í vatninu felst, allt lífríkið er háð vatni.

Við mættum á stundum staldra við og velta fyrir okkur að ekkert er sjálfgefið og ekkert er eilíft. Við þurfum fara vel með vatnið eins og aðrar auðlindir en því hefur verið haldið fram að stríð framtíðar verði fremur hafin um fersk vatn en olíu. Hvað um það þá er kalt vant og heitt sitthvað, hvoru tveggja finnst í miklu mæli á Íslandi en þrátt fyrir magnið ber að fara að gát, heita vatnið er t. a. m. ekki óþrjótandi auðlind fremur en annað.

Mikið hefur verið rætt í fjölmiðlum um málefni Orkuveitu Reykjavíkur, rétt eins og orkuauðlindirnar skapa grundvöll rekstrar hefur veitan sú allar forsendur til að vera blómstrandi fyrirtæki þjónandi langstærsta markað landsins. En hvað, fyrirtækið er skuldsett uppá 240 milljarða og fyrir liggur að hækka verði gjaldskrá fyrirtækisins um tug %, 10, 20 eða jafnvel 30% - og hljómar allt ansi illa. Skoða verður hlutina í samhengi, Gísli Marteinn Baldursson gerir % hækkanirnar að umtalsefni í bloggi sínu í dag, segir fólk ekki hugsa í % heldur krónum og aurum.

Lítum á dæmi frá borgarfulltrúanum:

Fyrir venjulega 4 herbergja íbúð eru borgaðar tæplega 10 þúsund krónur á mánuði fyrir hita og rafmagn.

Ef gjaldskráin hækkar um 10%, þýðir það um 1000 kr. á meðaltalsíbúð á mánuði, 12 þúsund krónur á ári.

Ef gjaldskráin hækkar um 20%, þýðir það um 2000 kr. á meðaltalsíbúð á mánuði, 24 þúsund krónur á ári.

Ef gjaldskráin hækkar um 30%, þýðir það um 3000 kr. á meðaltalsíbúð á mánuði, 36 þúsund krónur á ári.

Allt eru þetta réttmætar íhuganir og rétt að standa vörð um heimilin í landinu. En hvað á fyrirtæki að gera sem skuldar tvö hundruð og fjörtíu þúsund milljónir? Heimildarmanni varð hugsað til Gísla Marteins og annarra á þjónustusvæði Orkuveitunnar hafandi í huga að hans biði að greiða orkureikninga vegna lítils 5 herbergja húss uppá 100 m2, 19.022 kr. frá Orkusölunni, 10.059 frá Rarik eða hátt í 30 þúsund krónur …

Á að finna til með þeim sem mögulega þurfa að tæpar 13.000 kr./mán. svo ef til vill megi bjarga orkurisanum eða á maður að hlægja að þessu og segja, þó hækkunin væri 100% eruð þið ekki í námunda við það sem við, landbyggðarfólkið, þarf að greiða? Myndi sami Gísli Marteinn vilja reikna út hvað 10% hækkun þýddi fyrir okkur - og/eða hver kostnaðurinn er þegar á ári án slíkra hækkana?