Störf eru missýnileg. Þannig er húsahönnuður fólki lítt sýnilegur en það er á hinn bóginn smiðurinn sem verk hönnuðarins vinnur - ólíkt hugverkinu fer tiltekin bygging ekki framhjá skynfærum okkar. Sjálfsagt er ekkert starf okkur jafn hulið og starf kafarans, sem langtímum dvelur langt undir yfirborði sjávar við störf sín. Dregin er upp mynd af köfun í mýmörgum kvikmyndum þar sem kafað er í hlýjum, ómenguðum sjó suðurhafseyja með rómantíska tóna til að auka áhrif hins sjónræna.

Fyrir Hjálmar og Björgvin, sem sinna kafarastörfum í Vopnafjarðarhöfn, er starfsumhverfið töluvert annað. Sjórinn er ískaldur, skyggnið lítið og verkefnin á tíðum afar erfið. Eitt þeirra er útrásarlögnin frá verksmiðju HB Granda en sem kunnugt er hefur á gengið á ýmsu viðvíkjandi útrásarmálin á sumrinu. Þó lögnin liggi ekki við yfirborð eru gríðarlegir kraftar sem um hana fara þar sem henni er ætlað að liggja við hafsbotn og því er þörf á að festa hana vel. Og þó það sé gert losnar hún með tímanum, eftirlits er þörf - og þegar því er ekki sinnt fer lögnin af stað.

Meðan við hin spókum okkur um götur og torg er mögulegt að kafararnir séu að athafna sig í djúpinu dimma án þess að við séum nokkuð að spá í það frekar. Ekkert gerist af sjálfu sér, vinna þessara kappa er mikilvæg og ekkert gefið að einhverjir fáist til verksins á litlum stað. Útbúnaðurinn einn er þungur að bera og svo þegar við bætist erfið vinna við erfiðar aðstæður er full ástæða til að þakka fyrir það starf sem maður er þó í!