Sigríður K. Þorgrímsdóttir og Elín Gróa Karlsdóttir frá Byggðastofnun funduðu með fulltrúum sveitarfélagsins í félagsheimilinu í dag. Meðferðis höfðu þær m. a. skýrslu Byggðstofnunar, Byggðarlög með viðvarandi fólksfækkun, en stór svæði Íslands búa við þá nöturlegu stöðu að þar fækkar stöðugt fólki.

Tilgangur heimsóknar þeirra Sigríðar og Elínar var að heyra frá eigin brjósti sjónarmið heimamanna viðvíkjandi stöðu sveitarfélagsins og fóru héðan með miklar og gagnlegar upplýsingar. Tjáðu fundarmenn skoðanir sínar skilmerkilega en Vopnafjörður býr við þá þversögn að vinnuafl skortir en fólk flytur ekki. Mitt í þeirri neikvæðu umræðu um landsbyggðina, sem hefur í raun staðið um árabil, er þetta litla samfélag við Vopnafjörðinn að skila 4.5-5 milljörðum í formi gjaldeyristekna í ríkiskassann - hvorki meira né minna!

Skynjuðu embættismennirnir aðkomnu að hér ríkir enginn doði, vopnfirðingar horfi til framtíðar með bjartsýni þó að þeim væri sótt af hörku á sumum sviðum eins og umræðan um Sundabúð sýnir. Sú uppbygging sem HB Grandi hefði staðið fyrir sl. ár hefur skapað fjölda afleiddra starfa, a. m. k. tímabundið, og gefið verktökum á staðnum færi á að renna frekari stoðum undir rekstur sinn. Hugmyndir eru uppi um frekari vinnslu uppsjávarafurða og æ fleiri leituðu framhaldsmenntunar. Sú mikla vinna sem á Vopnafirði væri, nokkur tímabil yfir árið, kæmi þó niður á menningarstarfinu og að einhverju leyti er hætta á að hér vaxi úr grasi kynslóð sem ekki sinnir þeim sem skyldi.

Skilaboðin voru engu að síður skýr; vopnfirðingar eru stoltir af samfélagi sínu en vilja líka njóta sanngirnis, hér væru engir þurfalingar heldur þvert á móti öflugt samfélag. Sem fyrr er kallað eftir leiðréttingu flutningsgjalda, komið yrði á skipasamgöngum á ný, leiðréttingu raforkuverðs, skattaívilnanir í líkingu við Noreg o. fl. en þar hefur verið rekin alvöru byggðastefna um langt árabil - hérlendis því miður ekki.