Loðnuvertíðin er komin vel á veg þó enn sé bróðurpartur aflans enn óveiddur, t. a. m. á HB Grandi eftir að veiða um 70% af aflaheimild sinni. Frá því var greint á heimasíðu HB Granda, www.hbgrandi.is, að Faxi RE hafi komið inn til hafnar að kveldi þess 12. janúar sl. eftir að hafa verið á veiðum norður af Langanesi. Veður var slæmt og skipið lenti í óhappi er belgurinn slitnaði frá trollpokanum en með samhentu átaki var hlutunum komið í lag.
Áfram hefur verið haldið og aðspurður sagði Magnús Þór, vinnslustjóri, að allt væri á fullu hjá fyrirtækinu á Vopnafirði. Stærsta loðnan, og sú er stór og fín, fer í frystingu en hinn hluti aflans í verksmiðjuna. Taldi Magnús að milli 20-50% aflans færu í frystingu, vel gengi að selja afurðina þó verð væru ekki í hæstu hæðum nú um stundir.
Á land væru komnar liðlega 8.000 tonn síðan loðnuvertíðin hófst í desember, þar af hefðu rúm 2.000 tonn farið í frystingu, sem gerir 25% aflans. Nú bíða menn niðurstöðu rannsókna Hafró, þann 11. birtist viðtal við Arnór skipstjóra á Lundeynni á heimasíðu HB Granda:
,,Við byrjuðum í Víkurálsbotninum og fórum þaðan út í kantinn en urðum ekki varir við loðnu fyrr en við komum á Halann. Þar lóðaði á loðnu og samkvæmt upplýsingum frá skipstjórum togara, sem þar voru að veiðum, var fiskurinn kjaftfullur af loðnu. Við áttum að fara norðar til að kanna svæðið þar en urðum frá að hverfa vegna hafíss og svo var veðrið snælduvitlaust eins og það er reyndar búið að vera frá áramótum og er enn,“ segir Arnþór en frá Vestfjarðamiðum var ferðinni heitið austur á Kolbeinseyjarsvæðið. Þar tók ekki betra við.
Það er ekki tekið út með sældinni að eiga við öldurótið en áfram verður haldið svo lengi sem veiðist en HB Grandi á 27.000 tonn af 200 þúsund tonna heildarkvótanum, svo enn eru mýmargar vaktir áður en því marki er náð – svo ekki sé talað um verði gefinn út viðbótarkvóti. 
Framundan er þorrablót svo sem kunnugt er, vinnsla heldur áfram óháð því en skilningur er til staðar svo að þeir sem vilja á blót fá tækifæri til þess. Sagði Magnús á hinn bóginn ýmsa horfa til þess að þeir verði af tekjum með því að sleppa vakt og kjósa vinnuna fremur en skemmtunina. Ekki má þó gleyma að þorrablót er ekki endurtekið fyrr en að ári – en er aldrei hið sama svo þeir sem missa af því næsta hafa glatað tækifærinu að eilífu. Fullur skilningur er þó á afstöðu þeirra sem vinnuna kjósa svo það sé á hreinu.