Á fundi atvinnumálanefndar Vopnfjarðarhrepps þann 24. janúar sl. kynnti sveitarstjóri hugmyndir sínar um breytingar á tilhögun byggðakvótans frá reglum sjávarútvegsráðuneytisins - og í framhaldi af þeim fundi funduðu fulltrúar sveitarfélagsins með smábátasjómönnum. Hafa hugmyndinar vakið athygli og um þær fjallað í velflestum fjölmiðlum þjóðarinnar enda varðar málið marga og er hið athyglisverðasta.
Málefni byggðakvóta hafa lengi vafist fyrir fólki, sumir segja hann endurspegla þann vanda sem við sjávarútvegi blasir. Þannig skrifar Kristinn H. Gunnarsson:
Byggðakvóti er ekkert annað en ópíum sem ætlað er að lina þjáningar vegna afleiðinga framsalsins og er gefið fólkinu í sjávarþorpunum svo það haldi að stjórnvöld vilji gera eitthvað því til góða. Ópíumið deyfir sársaukann um sinn og kvótakerfið fær frið til þess að halda áfram skemmdarverki sínu á eigum og ævistarfi almennings í þorpunum ...
Hver sem skoðun okkar er á byggðakvótanum þá er hann staðreynd og í fundargerð atvinnumálanefndar segir:
Í máli sveitarstjóra kom fram að Vopnafjörður fékk 150 tonn í sinn hlut í formi byggðakvóta á síðasta fiskveiðiári, af þeim eru enn óveidd 128 tonn. Á þessu ári er kvótinn 221 tonn og alls til skiptanna 349 tonn. Úthlutun tókst ekki þar eð bátarnir höfðu ekki bolmagn til mótframlags, 2 tonn á móti 1 tonni byggðakvótans. Fyrir liggur að skilningur er á frá hendi yfirvalda að líta til einstakra byggða með frávik frá reglugerð. Þannig fékk Langanesbyggð afslátt, tonn á móti tonni byggðakvóta.
Sagði sveitarstjóri ekki mörgum bjóðast slíkir kostir og fælust í byggðakvótanum en hann vill að sjómenn mæti kostunum með því að 1) vinna fiskinn hér og 2) komi með tonn á móti tonni. Hugmyndin að baki byggðakvótanum er að styrkja sjávarbyggðir, atvinnuuppbyggingu, og ekkert er eðlilegra en að byggðakvótaþegar leggi samfélaginu eitthvað til á móti. Með hugmynd sveitarstjóra fær, sem dæmi, sjómaðurinn ½ byggðakvótans á móti eigin framlagi, hinn 1/2urinn fer í atvinnueflingarsjóð á Vopnafirði og taki mið af markaðsverði á hverjum tíma.
Í einföldu máli þýðir ofangreint að byggðakvótinn skili ekki einungis sjómönnum og vinnslu tekjum heldur muni sveitarfélagið, f. h. íbúa þess, njóta hluta kökunnar - sem síðan rennur áfram til góðra verka í samfélaginu vopnfirska. Snjallt, ekki satt?
Svo sem áður greinir hafa hugmyndirnar vakið verðskuldaða athygli hver svo sem niðurstaðan verður en tillögurnar eru komnar í hendur ráðuneytis sjávarútvegs til afgreiðslu. Bæjarins besta á Ísafirði tók málið til umfjöllunar, þar kemur fram í máli Kristins H. að sambærilegar hugmyndir hafi áður verið uppi fyrir nokkrum árum, hann segir:
Þeir [vopnfirðingar] vilja að þeir sem fái byggðakvóta greiði sveitarsjóði fyrir sem svarar helmingi markaðsverðs leigu kvóta. Þetta eru ekki nýjar hugmyndir. Fyrir fáum árum varð það niðurstaða bæjarstjórnar Vesturbyggðar eftir miklar umræður og vangaveltur að útgerðarmenn greiddu sveitarsjóði fyrir byggðakvótann. Eina færa leiðin væri að bjóða byggðakvótann upp og að allir hefðu möguleika á að bjóða í hann. Tekjurnar rynnu svo í sveitarsjóð og myndu þannig efla og styrkja sveitarfélagið. 
Og áfram er vitnað í BB á Ísafirði í þessu samhengi. Varaformaður sjávarútvegsnefndar Alþingis er þingmaður Vesturlands, Ólína Þorvarðardóttir, en blaðið átti viðtal við hana viðvíkjandi hugmyndir vopnfirðinga.
... segir [Ólína] þær vel þess virði að það verði gert [að fyrir hvert tonn af kvóta sem úthlutað sé til byggðalagsins þurfi útgerð að landa einu til vinnslu í stað tveggja eins og reglur gera ráð fyrir. Á móti myndu útgerðirnar greiða sveitarfélaginu fyrir kvótann]. Hún hafi ekki séð þessar hugmyndir í neinum smáatriðum, hún hafi frétt þetta í útvarpsfréttum RÚV í hádeginu. Hún segist þó telja að miðað við þær aðstæður sem ríki nú, sé þetta leið sem megi vel skoða sem bráðabirgðaaðgerð til þess að liðka fyrir hjá útgerðum sem eigi í erfiðleikum með að nýta sinn byggðarkvóta.
Er þess beðið með von í hjarta að allt muni þetta fara vel og látið verði reyna á hugmyndirnar - farnist okkur vel gæti það markað nýja tíma í byggðakvótamálum Íslendinga.