Með tilkomu Múlastofu tóku vopnfirðingar afgerandi afstöðu til sona staðarins, Jóns Múla og Jónasar Árnasona. Múlastofa opnaði með formlegum hætti þann 09. ágúst 2008 og verður því 3ja ára á komandi sumri. Opnun setursins, sem hannað er af meistara Birni G. Björnssyni – sem heimildarmaður þreytist aldrei að minna á – setti menningarmál Vopnafjarðar í nýtt samhengi og skipaði sér þegar sess sem einn af hornsteinum sveitarfélagsins í menningar- og ferðamálum.

Í tengslum við Múlastofu er sem kunnugt árleg menningarhátíð, Einu sinni á ágústkvöldi, og verður sú 3ja haldin í sumar. Frumkvæðið hefur verið sveitarfélagsins, hvort sem horft er til uppbyggingar setursins eða framkvæmd hátíðarinnar. Starfsemin er farin að bera ávöxt því innan skamms munu nokkrir vopnfirskir tónlistarmenn standa af eigin frumkvæði fyrir skemmtidagskrá með lögum Jóns Múla og textum Jónasar – sem eru jú fjölmargir og tengjast m. a. tríóinu Þrjú á palli órjúfanlegum böndum. Ber að fagna frumkvæðinu, sem sýnir að tilkoma Múlastofu er smám saman að ná fótfestu meðal heimamanna. Verður frekar frá viðburðinum greint þegar nær dregur.

Vopnafjörður var um lengri eða skemmri tíma aðsetur merkra skálda, skálda sem íslensk þjóð hefur lært að elska. Má þar nefna Gunnar Gunnarsson, Þorstein Valdimarsson, Erlu móður hans, Sigfús Halldórsson, Björgvin Guðmundsson, Jón Múla og Jónas Árnasyni o. fl. Litla sveitarfélagið á norðausturhorni Íslands var sannarlega afskekkt meðan vegir voru slóðar og bílar munaður. Fólk lærði að bjarga sér á öllum sviðum mannlegs lífs, menningin var jafn snar þáttur og baráttan um brauðið, sem byggðist á gjafmildi hafsins og ræktuðum sáðlöndum bóndans. Smám saman ávann Vopnafjörður sér nafn, fólk fylgdist forvitið með og þótti merkilegt hversu snar þáttur menningarstarfið var. Sú arfleið sem fyrri kynslóðir skiluðu til nútímans er enn vel merkjanleg; til Vopnafjarðar þykir enn gott að koma og fremja list því vopnfirðingar þykja góðir viðtakendur.

Sigfús Halldórsson skipar sér hiklaust í hóp okkar merkustu tónskálda/dægurlagahöfunda; nægir að nefna lög eins og „Dagný“, „Tondeleyó“, „Litla flugan“ og „Vegir liggja til allra átta“ í þessu sambandi. Einungis tímaspursmál er hvenær skemmtikvöld með lögum Sigfúsar verður raungert á Vopnafirði en áður en að því kemur munu vopnfirðingar fá tækifæri til að minnast Björgvins Guðmundssonar, fæddur á Rjúpnafelli í Vopnafirði 26. apríl 1891.

Akureyringar hafa á sl. mánuðum undirbúið veglega Björgvinshátíð á Akureyri þann 10. apríl n. k. en þar bjó Björgvin um 30 ára skeið eða allt til dauðadags 05. janúar 1961. Að framkvæmd hátíðarinnar vinnur starfshópur, sem skipaður er Haraldi Sigurðssyni fv. bankafulltrúa, Sverri Pálssyni fv. skólastjóra, Þorsteini Gunnarssyni fv. háskólarektor og Ingvari Gíslasyni, fv. ráðherra.

Þá er þess að geta að Haukur Ágústsson rithöfundur og fyrrverandi sóknarprestur á Hofi í Vopnafirði hefur ritað ævisögu Björgvins og bíður þess að verða gefin út. Sýningar eru ráðgerðar á Akureyri, Egilsstöðum og Vopnafirði á munum, myndum og handritum, úr fórum Björgvins. Standa vonir til að kvikmynd eftir Vigfús Sigurgeirsson frá Norðurlandaför Kantötukórsins 1951 geti orðið til sýningar.

Einmitt, sýning verður á Vopnafirði en svo vel vilja Akureyringar við vopnfirðingar gera að þeir munu færa okkur að gjöf allt það efni sem hingað verður sent. Er það ákaflega vel boðið og þó ekki liggi fyrir hvenær Björgvinshátíð verður haldin á Vopnafirði hefur verið tryggt að þessu merka tónskáldi verða gerð verðug skil síðar í aprílmánuði og mun marka upphaf skáldakvölda þar sem vopnfirsku skáldanna er sérstaklega minnst. Ber að þakka fyrir einstakt boð Akureyringa í þessu sambandi, sem bæði ýtir við okkur að gera eitthvað í málunum og opnar okkur leið að sérlega vel unnu efni.