Vor- og/eða sumarhret er eitthvað sem við eigum að venjast, einkum þeir sem búa á Norður- og Austurlandi - og síðastliðna daga höfum við fengið hressilega áminningu hvar í veröldinni landið er staðsett. Þrátt fyrir þúsund ára reynslu koma hretin jafn mikið á óvart og að þessu sinni alveg sérstaklega því eftir veðursælasta aprílmánuð síðan mælingar hófust virtist ekkert benda til annars en að framundan væru vorvindar glaðir, glettnir og hraðir ...

Þegar veður er annars vegar á Fróni er óvissan jafnan mikil en mest finnur maður þó fyrir nálægðinni við norðrið þegar vorvindar skulu blása með sól hátt á himni og fuglasöng til að fylla í myndina. Bjartasta tíð ársins er runnin upp en með vetrardrunganum sem leggst yfir með slíkum krafti að þjóðvegir lokast og knattspyrnuleikjum frestað má lítið útaf bera að skapið spillist ekki líka. Öll él birtir upp um síðir og því verður maður að trúa en óneitanlega er beygur í brjósti yfir komandi sumri ef vorhret þetta er forsmekkurinn að því. Hið eina sem hægt er að gera er að trúa á hið gagnstæða og láta sannfærast að yfirstandandi vetrarríki sé einungis holl áminning um hvar okkur er að finna og sunnanvindar taki að blása án afláts næstu vikur - og helst mánuði. Að því tilskyldu að eldgosi sé þá lokið!

Meðfylgjandi eru myndir heimildarmanns með misgáfulegum athugasemdum við þær - en við það verða lesendur síðunnar að lifa rétt eins og veðrið, a. m. k. meðan sá sem þetta ritar kemur að síðunni!