Í síðasta tbl. Sveitarstjórnarmála er greint frá 25. landsþingi Sambands íslenskra sveitarfélaga sem haldið var þann 25. mars sl. Þar segir Halldór Halldórsson, formaður sambandsins, að mistekist hafi mikilvægasta verkefni sambandsins, þ. e. samræmdar aðgerðir við að ná fram frekari hagræðingu í skólamálum. Sagði Halldór að þrátt fyrir skýrar tillögur sveitarstjórnarfólks til handa menntamálaráðherra hefur ekki ein einasta þeirra hlotið samþykki hans – eftir 1.5 árs viðræður.

Kom fram hörð gagnrýni formanns er vék síðan að tillögum sambandsins, sem hann sagði að gætu skilað 1,4 til 1,55 milljarða króna sparnaði væri leiðin farin í öllum sveitarfélögum landsins. Að teknu tilliti til kostnaðar vegna væntanlegra mótvægisaðgerða má gera ráð fyrir að raunsparnaður væri á bilinu 1,0 til 1,2 milljarðar á ári. Þessari hagræðingu má ná án þess að hreyft sé við kjarasamningum.

Vitnaði Halldór til bókunar stjórnar sambandsins þar sem stjórnin lýsir vonbrigðum sínum með að viðræður við mennta- og menningarmálaráðuneytið um hagræðingaraðgerðir í grunnskólarekstri hafi ekki skilað árangri. Vörðuðu tillögurnar m. a. tímabundna fækkun kennslustunda og styttingu skólaársins og áður verið til umræðu hér.

Í máli formanns kom fram að vilji sveitarstjórnafólks væri að ræða mál þetta út frá gæðum skólastarfs og möguleika til þess að gera breytingar án þess að það kalli á orrustur hverju sinni. „Það er auðvitað óásættanlegt að vera svo háð samþykki menntamálaráðherra vegna þess að lög og reglur eru svo niðurnjörvuð að fátt er hægt að gera. Ef menntamálaráðherra vill að sveitarfélögin hækki útsvarið eða geri eitthvað annað þá verður bara svo að vera, þannig er kerfið uppbyggt hjá okkur“.

Velti Halldór því ennfremur fyrir sér hvort allt þetta sveitarstjórnarfólk væri til óþurftar viðvíkjandi ákvarðanatöku. Í rekstrarmálum grunnskólans er ákvörðunartakan a. m. k. annars staðar en hjá sveitarstjórnum að of miklu leyti. Breytinga væri þörf – með hagsmuni allra aðila í huga og þá einkum þess er málið varðar umfram aðra, nemandans.