Við hátíðarguðsþjónustu á nýársdag í Hofskirkju flutti frú Ágústa Þorkelsdóttir predikun. Vakti predikun Ágústu athygli enda mæltist henni vel eins og svo oft áður. Fór heimildarmaður þess á leit við hlutaðeigandi um að fá að birta predikunina í heild sinni á heimasíðu sveitarfélagsins svo aðrir en kirkjugestir fengju notið og var brugðist vel við. Predikun Ágústu fer hér á eftir.

Hvað boðar nýárs blessuð sól?

Hún boðar náttúrunnar jól,

hún flytur líf og líknarráð,

hún ljómar heit af Drottins náð.

Þessi nýárssálmur er svo fasttengdur nýju ári að það er ekki hægt að hefja nýársprédikun án þess að fara með hann. Náttúrunnar jól eru svo nærri okkur hér í Vopnafirði, við vitum að lengri sólargangur mun sýna okkur sólina aftur innan fárra daga. Við skynjun breytinguna á náttúrunni, finnum að sólin heit af Drottins náð flytur okkur líf og líknarráð.

Þeir sem gengu í gegnum þrengingar á liðnu ári, misstu ástvini, börðust við slæma heilsu, gengu þungum skrefum á lífsins braut geta í nýárssálminum fundið líkn með þraut.

Fyrir jólin er mikið rætt um hreingerningar, þvotta og þess konar heimilisprýði og skreytingar. Um áramót finnst mér rétt að gera hreint í eigin hugskoti, lofta út úr sálarkirnunni, sérstaklega ef þar finnast daunill hólf, sem geyma gamlar hugrenningar, misskilning, mistök og hreint rugl. Það er ótrúlega gott að nota þessa dimmu daga til þess að losna við fortíðarleiðindi og gera allt hreint fyrir bjartari tíma og ljúfar annir vors og sumars.

Við eigum trúlega flest svona geymslur fullar af móðgunum vegna þess sem þessi eða hinn sagði um okkur á síðasta ári eða fyrir áratugum síðan. Hvað var gert á hlut okkar, hvernig komið var fram við okkur, allt það misrétti sem við urðum fyrir. Endalausar hugleiðingar okkar um að ef þetta eða hitt hefði ekki gerst hefðum við lifað miklu betra lífi og skamm þið hin sem gerðuð á hlut okkar.

Það er ótrúlega gott að henda út úr svona geymslum, hætta að elta ólar við þá sem við töldum eiga að skammast sín og setjast bara niður þar sem sólin skín og minnast þess að þar er sjálfur Guð ( hamingjan) að leita þín. Jákvæðnin drepur illgirnina og daunilla þanka og í flestum tilfellum virðast þeir sem við töldum okkur svona óvinveittir skipta um skoðun og kannske skammast sín dálítið þegar við beitum jákvæðninni í daglegri umgengni við samferðamennina.

Í framhaldi af þessum hugleiðingum mínum er rétt að benda á hve gott er að nota fyrstu daga ársins til að velta fyrir sér hvernig hægt er að bæta mannlífið í kringum okkur. Athugum td. orðin. Við þekkjum máltækið „orð eru til alls fyrst" en við vitum líka að „ aðgát skal höfð í nærveru sálar" og því ekki sama hvernig við förum með orðin og ástæða til að gæta hófs í neikvæðri orðræðu.

Kunnkona mína, frábær skáldkona, Ingibjörg Haraldsdóttir orti um Orðin:

Hér búum við í litlu samfélagi, náinni samveru og því trúlega rétt að gæta hófs í orðum og dómum um nágrannanna. Við þurfum að minnast jákvæðu þáttanna í slíku samfélagi, en ekki hengja okkur á þá neikvæðu. Hætta þessari þvælu um að allir viti allt um alla og séu með nefið ofan í hvers manns koppi. Það er aðeins rétt ef þú og ég stundum slíkt athæfi. Ef við hættum því öll og látum okkur nægja að hlusta á slúðrið og fréttirnar sem berast okkur, ekki að bera þetta áfram, að ég tali nú ekki um ef við vitum að þarna er hallað réttu máli og greinileg hreinn skáldskapur í gangi eða illgirni. Minnumst þess hve jákvætt það er að ala börn upp í samfélagi þar sem allir halda utan um þau, gæta þeirra, minnumst þess hve samfélag okkar er fljótt til hjálpar ef eitthvað verulegt bjátar á, minnumst þess hve umhyggjunetið getur verið þétt og öruggt.

Tökum öll þátt í að skapa hér jákvætt, félagslega þroskað, skemmtilegt samfélag. Bíðum ekki eftir að hreppsnefndin, kvenfélagið eða önnur sjálfboða-liðasamtök sjáum um það starf. Hættum að bíta í hælanna hvort á öðru, tökum höndum saman, krúsum hvort annað ekki bara í vinaviku, horfumst í augu með glampandi hreinar sálarkirnur, án daunillra geymsluhólfa fortíðar. Hér er gott að vera, hér er hugsa vel um börn, eldra fólk og öryrkja, hér getur bara verið gaman að vinna saman að frjálslegu, samstilltu samfélagi.

Pælum í því sem við eigum sameiginlegt, ekki því sem greinir okkur að, svo ég vitni í Pál Óskar söngvara og lífslistamanna. Og ég vitna enn í Pál Óskar gætum þess að gera ekkert það sem skerðir eigin sjálfsvirðingu þá er hægt að byggja upp sterka sjálfsímynd og sjálfstraust sem er hverjum manni að þýðingarmest í lífsbaráttunni. Ef það tekst hjá okkur getum við tekið undir við Pál Óskar og sagt „ þetta er yndislegt líf".

Árið sem við kvöddum var Vopnafirði farsælt, þrátt fyrir að veðurfarið gerði bændum marga skráveifuna. Unnið var hörðum höndum til sjávar jafnt sem sveita við að byggja upp farsælt framtíðarsamfélag. Í starfi mínu við móttöku ferðamanna heyrði ég endalaust dáðst að því hve við eigum snyrtilegt og fallegt byggðarlag. Minnumst þess og hreinsum líka til í samskiptum okkar og tökum brosandi móti árinu 2012.

Þökkum allt það góða sem lífið hefur fært okkur, njótum sólskinsstundanna, víkjum til hliðar neikvæðum hugsunum og horfum björtum augum fram á við.

Gleðilegt nýár.

Myndirnar eru frá Björgvinshátíð 09. desember sl., þá hátíð setti frú Ágústa.