Á morgun, miðvikudaginn 22. febrúar, kl. 20:00 munu tveir félagar úr Hinu mikla heimsskautafélagi halda kynningu á félaginu, ferðum þess og útgáfu bókarinnar, Þar sem himininn frýs við jörð. Vettvangur viðburðar er félagsheimilið Mikligarður. Á hringsóli um landið eru þeir Ómar Friðþjófsson og Karl Rútsson, spjalla þeir við gesti auk þess sem boðið er upp á kynningu í myndum. Hefur ferð þeirra vakið athygli enda var farið um lendur sem hinn almenni borgari sækir yfirleitt ekki heim nema þá í gegnum kynningu sem þessa, bókmenntir eða DVD en hvort tveggja verður til sölu á kynningunni.

Um bókina segir á heimasíðu félagsins:

Norðurslóðir búa yfir mikilli náttúrufegurð og tækifærum. Þær skipta sífellt meira máli fyrir framtíð okkar allra og verða æ meira áberandi í allri umræðu um náttúruvernd, nýtingu auðlinda og samgöngur.

Hér segir frá för nokkurra Íslendinga á heimsskautsslóðir Norður-Kanada. Þeir könnuðu víðfeðm landsvæði sem mjög fáir Íslendingar hafa heimsótt áður og eru okkur framandi. Hugrekki, þolgæði og áratuga löng reynsla af ferðum um hálendi Íslands kom þeim áfram yfir mjög erfiðar torfærur. Sagt er frá náttúruskilyrðum og fólki sem þeir hittu á leiðinni. Athygli er einnig beint að sögu landkönnuða fyrri alda sem lögðu leið sína um þessar miskunnarlausu en töfrandi slóðir og máttu oft gjalda það dýru verði.

Bókin „Þar sem himinn frýs við jörð – Íslendingar á heimsskautsslóðum Kanada“ er eftir tvo Akurnesinga, þá Magnús Þór Hafsteinsson og Friðþjóf Helgason. Bókinni fylgir rúmlega klukkutíma löng kvikmynd á geisladisk. Myndin er einnig gerð af þeim félögum. Umbrot og hönnun bókarinnar fór fram hjá Uppheimum. Þeir sem fóru í ferðina voru: Ómar Friðþjófsson, Karl Rútsson, Kristján Kristjánsson, Halldór Sveinsson og Friðþjófur Helgason.

Um tilgang bókarinnar segir:

Tilgangur og markmið leiðangursins voru margþætt, en skýr. Ferðin var farin til að minnast þess að 100 ár væru liðin frá því vestur-íslenski landkönnuðurinn Vilhjálmur Stefánsson fór í leiðangra sína á heimskautsslóðir Kanada. Í þessari ferð voru notaðir bílar sem breytt hafði verið til heimskautaferða eftir þeirri reynslu og þekkingu sem menn höfðu aflað sér við ferðir um hálendi Íslands. Þannig var látið reyna á slík farartæki við aðstæður utan Íslands. Með ferðinni voru einnig markmið að styrkja bönd milli Íslendinga og samfélaga Vestur-Íslendinga í Kanada. Síðast en ekki síst yrði ferðin farin til að vekja athygli á heimskautaslóðum nú á tímum hlýnandi verðurfars, sem hefur í för með sér bæði tækifæri og ógnanir. Auk þessa yrði leitast við að efla þekkingu Kanadamanna á Íslandi, og Íslendinga á heimskautshéruðum Kanada.