Skólanum var slitið með venjubundinni viðhöfn sl. miðvikudag að viðstöddu fjölmenni að vanda. Skólaslit þýða að nemendur halda nú á vit ævintýra sumarsins, þau yngri njóta frelsisins meðan þau eldri hyggjast vinna sér inn sparifé fyrir komandi vetur.

Skólastjóri ávarpaði nemendur, starfsfólk, foreldra/forráðamenn og aðra gesti í tilefni skólaslita en heimildarmanni heimasíðu finnst sem einungis fáeinar vikur séu liðnar frá því að sá hinn sami, Aðalbjörn Björnsson, ávarpaði sama hóp í tilefni skólasetningar. Svo hratt líður tíminn þegar árin verða fleiri. En aftur að viðburði dagsins.

Hafandi fengið útskrift á ræðu skólastjóra er tilhlýðilegt að grípa niður í tölu hans þar sem vikið er að ábyrgð foreldra - kýs heimildarmaður að byrja þar sem skólastjóri byrjar - þar segir:

„...Undanfarna daga og vikur hefur mikið verið fjallað um börn og unglinga sem leiðst hafa út í neyslu áfengis, fíkniefna og læknadóps. Enn sem komið er hefur þessi vandi sem betur fer ekki náð að teygja anga sína hingað til Vopnafjarðar.

Ég leyfi mér að fullyrða að ábyrgð okkar sem foreldra er mikil varðandi það hvaða leið börnin okkar velja að fara þegar þau feta sig út í lífið. Eins og fram kom í einu dagblaða landsins um daginn sýna tölulegar upplýsingar að í tæplega áttatíu prósent tilfella hafa foreldrar þeirra barna sem verið hafa á meðferðarheimilum undanfarin ár,- sjálfir farið í áfengismeðferð auk þess sem ekki er hægt að horfa fram hjá þeirri staðreynd að margvísleg áföll innan fjölskyldna geta verið áhrifavaldar hvað þessa hluti snertir. Stór hluti af þessum ungmennum komi frá svokölluðum brotnum fjölskyldum.

En fjölmiðlaumfjöllunin undanfarið hefur sneitt snyrtilega framhjá ábyrgð foreldra varðandi vanda unglinganna, ýmsir aðrir hafa hins vegar verið kallaðir til ábyrgðar.(En einhversstaðar stendur að „eplið fellur sjaldan langt frá eikinni“.)

Við erum og eigum að vera fyrirmyndir barna okkar:

bera ábyrgð á því að búa þeim gott heimili,

hlúa að þeim á allan hátt, þannig að þeim líði vel,

að heimilið sé staður þar sem gott er að vera og ætíð hægt að treysta á.

Okkur ber að gefa börnum ást og umhyggju. Við þurfum að láta börnin vita að okkur þyki vænt um þau , eins og þau eru, ekki eins og við vildum gjarnan að þau væru. Þau eiga aldrei að þurfa að velkjast í vafa um væntumþykju foreldra sinna, óháð því hvort þau nenni ekki að taka til í herbergjum sínum, eða séu skömmuð fyrir að kasta skólatöskunni frá sér í miðjum gangveginum. Með slíkum skilaboðum styrkjum við sjálfsmynd þeirra og gerum þau betur í stakk búin til að takast á við lífið.

Þá kennum við börnum okkar að koma fram við annað fólk á sama hátt og þau vilja að komið sé fram við þau sjálf. Kenna þeim allt frá unga aldri að lifa sig inn í aðstæður annarra. Litla barninu sem ekki kann að hegða sér rétt kennum við strax hvað er rétt hegðun.

Þá er mikilvægt að við þjálfum börnin í að stjórna skapi sínu og hemja sig gagnvart samferðafólki sínu.

Okkur gæti fundist þetta allt sjálfsagt í uppeldi barna en ástæða er til að minna okkur á það og að sjálfsögðu á þetta einnig við í uppeldisstefnu skólans. ...“

Með þessi orð Aðalbjörns leggjum við inn í sumarið vitandi hversu yndislegt lífið getur verið en jafnframt meðvituð um þær freistingar sem er að finna allt í kringum okkur og mikilvægi þess að hlúa vel að því sem okkur stendur næst.

Meðfylgjandi eru myndir frá útskrift nemenda.